Qiyamə surəsi

لَآ أُقْسِمُ بِيَوْمِ ٱلْقِيَـٰمَةِ

And içirəm Qiyamət gününə!

وَلَآ أُقْسِمُ بِٱلنَّفْسِ ٱللَّوَّامَةِ

And içirəm peşmançılıq çəkən nəfsə!

أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَـٰنُ أَلَّن نَّجْمَعَ عِظَامَهُۥ

İnsan elə düşünür ki, Biz onun sümüklərini yığa bilməyəcəyik.

بَلَىٰ قَـٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّىَ بَنَانَهُۥ

Mütləq yığacağıq! Biz onun barmaq uclarını bərpa etməyə qadirik.

بَلْ يُرِيدُ ٱلْإِنسَـٰنُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُۥ

Lakin insan bundan sonra da günah etmək fikrindədir.

يَسْـَٔلُ أَيَّانَ يَوْمُ ٱلْقِيَـٰمَةِ

O: “Qiyamət günü nə vaxt olacaq!” – deyə rişxəndlə soruşur.

فَإِذَا بَرِقَ ٱلْبَصَرُ

Gözlər bərələ qalacağı,

وَخَسَفَ ٱلْقَمَرُ

ay tutulacağı

وَجُمِعَ ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ

və günəşlə ayın qovuşacağı zaman –

يَقُولُ ٱلْإِنسَـٰنُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ ٱلْمَفَرُّ

o gün insan deyəcəkdir: “Hara qaçaq?”

كَلَّا لَا وَزَرَ

Xeyr, o gün pənah aparılacaq yer tapılmayacaq.

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمُسْتَقَرُّ

O gün qayıdış ancaq sənin Rəbbinə olacaqdır.

يُنَبَّؤُا۟ ٱلْإِنسَـٰنُ يَوْمَئِذٍۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ

O gün insana əvvəllər etdiyi və sonraya saxladığı əməlləri barədə xəbər veriləcəkdir.

بَلِ ٱلْإِنسَـٰنُ عَلَىٰ نَفْسِهِۦ بَصِيرَةٌ

Əslində, insan öz əleyhinə şahidlik edəcəkdir;

وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ

üzrlü olub-olmadığı bütün halları ortaya qoysa da.

لَا تُحَرِّكْ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِۦٓ

Cəbrail sənə Quranı nazil etdikdə onu tələm-tələsik yadda saxlamaq üçün dilini tərpətmə!

إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُۥ وَقُرْءَانَهُۥ

Şübhəsiz ki, sənin qəlbində onun qərar tutması və dilinlə onun oxunması Bizə aiddir.

فَإِذَا قَرَأْنَـٰهُ فَٱتَّبِعْ قُرْءَانَهُۥ

Biz onu oxuduğumuz zaman sən onun oxunuşunu izlə.

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُۥ

Sonra, sözsüz ki, onu izah etmək də Bizə aiddir.

كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ ٱلْعَاجِلَةَ

Xeyr! Əksinə, siz tez ötüb keçən fani dünyanı sevir,

وَتَذَرُونَ ٱلْـَٔاخِرَةَ

Axirətdən isə uzaqlaşırsınız.

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاضِرَةٌ

O gün neçə-neçə üzlər nurlanacaq

إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌ

və öz Rəbbinə baxacaqdır.

وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍۭ بَاسِرَةٌ

O gün neçə-neçə üzlər də tutulub qaralacaq,

تَظُنُّ أَن يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ

və yəqin edəcək ki, onlara müsibət artıq üz vermişdir.

كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِىَ

Xeyr, o ruh körpücük sümüklərinə yetişəcəyi zaman;

وَقِيلَ مَنْ ۜ رَاقٍ

“Ovsunu kim oxuyacaq?” – deyiləcəkdir.

وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلْفِرَاقُ

Can verən adam dünya həyatından ayrıldığını yəqin edəcəyi,

وَٱلْتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ

və ayaq ayağa dolaşacağı zaman –

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمَسَاقُ

o gün hər kəs Rəbbinin hüzuruna gətiriləcəkdir.

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ

O kafir nə Quranı təsdiq etdi, nə də namaz qıldı.

وَلَـٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ

Haqqı da yalan saydı və üz döndərdi.

ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ

Sonra da lovğa-lovğa öz ailəsinin yanına getdi.

أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ

Vay sənin halına, vay!

ثُمَّ أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰٓ

Yenə də vay sənin halına, vay!

أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَـٰنُ أَن يُتْرَكَ سُدًى

Bəlkə insan özbaşına qoyulacağını güman edir?

أَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِّن مَّنِىٍّ يُمْنَىٰ

Məgər o, kişi toxumundan axıdılan bir damla nütfə deyildimi?

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ

Sonra laxtalanmış qan oldu. Allah onu yaradıb kamil bir görkəmə saldı.

فَجَعَلَ مِنْهُ ٱلزَّوْجَيْنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ

Ondan da bir cüt kişi və qadın yaratdı.

أَلَيْسَ ذَٰلِكَ بِقَـٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحْـِۧىَ ٱلْمَوْتَىٰ

Məgər O, ölüləri diriltməyə qadir deyil?